Hasta. Köpek, Miniature Schnauzer, 9 aylık, 5 kg ağırlığında.

Anamnez. Üç gün süreyle kusma, depresyon ve anoreksi şikayetiyle bir Veteriner hekime getirilmiş. Yapılan muayenesinde fiziksel muayene bulguları normalmiş. Hemogram sonuçları hayvanda hemokon-santrasyon olduğunu göstermiş. Abdominal radyografik muayene sonuçları normalmiş. Serum biyokimya-sında hipernatremi (191 mEq/L), hiperkloremi (153 mEq/L) ve hiperamilazemi (6380 U/L) belirlen-miş.Veteriner hekim dehidrasyonla birlikte pankreatitis teşhisi koyarak köpeğe Laktatlı ringer solüsyonu ve prednisone acetate uygulamış. Köpeğin durumu düzelmiş ve iki gün sonra köpek hastahaneden daha fazla medikasyon yapılmadan taburcu edilmiş.

Üç hafta sonra köpek sürekli kusma, anoreksi, hafif diyare ve depresyon şikayetiyle yeniden getirilmiş. Bunun üzerine hasta Veteriner hekim tarafından Veteriner Fakültesi kliniğine gönderilmiş.

Fiziksel Muayene Bulguları. Köpek kendinde ve reaksiyoner. Deri turgoru normal. Nabız sayısı 116 /dak. Rektal ısı 38.7 ^oC. Abdominal palpasyonda başlangıçta reaksiyon göstermiş, ancak fiziksel muayene bulguları normal.

Abdominal Radyografik Bulgular. Normal.

Problem Listesi. (1) Kusma, (2) Depresyon.

Biyokimyasal Profil. Köpeklerde hipernatremi serum sodyum konsantrasyonu >155 mEq/L olduğunda ortaya çıkar. Hipernatremi genellikle iki şekilde gelişir. Ya sıvı kaybı sodyum kaybının üzerinde olduğunda veya aşırı sodyum içeren tuzlar alındığında veya terapötik amaçla verildiğinde olur. İdrar yoluyla saf su kaybında (elektrolit olmayan sıvı kaybı) yüksek serum sodyum konsantrasyonu ile birlikte normal ektraselüler sıvı volümü olur. Hipotonik su kaybında (dilüe elektrolit seviyeli sıvı kaybı) artan sodyum seviyesi ile azalmış ekstraselüler sıvı volümü vardır. Sıvı kayıpları nedeniyle gelişen hipernatreminin muhtemel nedenleri şunlardır;

Su alınımının olmadığı serbest su kaybı hipernatreminin en yaygın nedenidir. Bu hastada dehidrasyonun olmaması (her ne kadar fiziksel muayene ile özellikle obesite olan hastalarda dehidrasyon durumu sağlıklı belirlenemese de) hastada saf su kaybı olduğunu (elektrolit olmayan sıvı kaybı) göstermektedir. Polidipsi ve hipostenürinin olmaması (idrar dansitesi 1.039) diabetes insipidus olasılığını azaltmaktadır. Su içmeyi red eden adipsik hastalarda şiddetli ve sürekli hipernatremi olurken, idrar yeterince konsantredir ve belirlenebilir bir su kaybı yoktur.

Hiperkloremi, hipernatreminin gelişimine benzer şekilde su kaybı klorid kaybını geçtiğinde gelişebilir. Ayrıca hiperkloremi metabolik asidoziste sekunder olarak, sıvı tedavisinde ve renal tubuler asidoziste gelişebilir. Bu hastada metabolik asidozis yoktur (total CO₂ normal). İdrar pH’sının 7 olması da renal tubuler asidozis olmadığını göstermektedir.Veteriner hekim köpeğe klor içeren sıvılar vermiş olsa da verilen sıvı volümünün hiperkloremi oluşturmadığı düşünülür.

Amilaz ve lipaz konsantrasyonları hastada pankreatitis olmadığını göstermektedir. Ancak, pankreatitis tesbit edilen vakalarda normal amilaz ve lipaz seviyelerinin olduğu bildirilmiştir. Anormal radyografik bulguların olmaması ve hemogramın normal olması, zamanla pankreatitisin düzelmiş olabileceğini göstermektedir.

İdrar analiz sonuçları normaldir. İdrar dansitesinin 1.039 olması, renal yetmezlik veya diabetes insipidusta olabilen üriner sistem yoluyla aşırı su kaybı olmadığını göstermektedir.

Normal köpeklerde serum osmolalitesi 290-310 mOsm/kg arasındadır.Serum osmolalitesi osmometer ile ölçülebilir veya 2Na⁺+BUN/2.8+Glukoz/18 formülüyle hesaplanabilir. Bu vakada ölçülen osmolalite 412 mOsm/kg’dır. Hesaplanan osmolalite ise 405 mOsm/kg’dır. Bu sonuçlar osmolal gap’ın 10’dan küçük olduğunu göstermektedir. Bu, yüksek osmolalitenin başka bir soluttan ziyade yüksek serum sodyum konsantrasyonundan kaynaklandığını göstermektedir (Osmolal gap ölçülen ve hesaplanan osmolalite değerleri arasındaki farkın ortaya koyduğu klinik bir değerdir. Osmolal gap normalde 10’dan küçüktür. Osmolal gap’ın 10’dan büyük olması etilen glikol, methanol ve üremik toksinler gibi belirli ölçülmeyen osmolar partiküllerin biriktiğini gösterir).

Yüksek serum ALP konsantrasyonu Veteriner hekimin uyguladığı glikokortikosteroide bağlı sekunder olarak veya genç hayvandaki yüksek kemik metabolizmasına bağlı olarak şekillenmiş olabilir. Diğer bir alternatif karaciğer hastalığında sekunder gelişen kolestazis olabilir. Bununla beraber, köpekte normal hepatik transaminaz enzim seviyelerinin olması karaciğer hastalığı teşhisini pek mümkün kılmamaktadır.

Bu bulgular ışığında, hipernatremi ve hiperkloreminin nedeni ne olarak düşünüldüğünde, sporadik kusmanın dışında su kaybının klinik bir bulgusu bulunmamakta ve anamnezde ateş ve ısı vurması olmadığı anlaşılmaktadır. Hemogram, serum amilaz ve lipaz aktivitelerinin ve abdominal radyografik bulguların normal olması, kusmaya yol açabilecek şiddetli pankreatitis ve diğer enfeksiyonların veya yangısal nedenlerin olmadığını göstermektedir. Aynı zamanda köpeğin tuz almadığı veya verilmediği de bilinmektedir.

Hasta kliniğe getirildiğinde köpekte dehidrasyonun klinik bulgularının olmaması nedeniyle, hastada muhtemelen yetersiz su alınımı veya aşırı idrar kaybı sonucu gelişen saf su yetersizliği olabilir. Hasta sahibine tekrar tekrar sorulduğunda köpekte yetersiz susama olduğu öğrenilmiştir. İdrar dansitesinin 1.039 olması ve polidipsinin olmaması diabetes insipidus veya renal yetmezlik teşhisini desteklememektedir.

Teşhis. Bu bulgular sonucu primer adipsi ve esansiyel hipernatremi olabilir. Hastanını hospitalize edilerek uygun sıvı tedavisiyle birlikte takibi teşhisi kesinleştirir.

Tüm Olguları indirmek için: http://veteriner.selcuk.edu.tr/docs/kursatturgut.rar

Gelen Aramalar:

EKLENME TARİHİ

Bu haber 26 Ağustos 2010, 22:24 tarihinde eklendi.

KATEGORİ

İç Hastalıkları (Dahiliye)

OKUNMA

Bu Haber 384 Kez Okunmuş..

PAYLAŞ

YORUM YAZIN